కల నిజం అయిన వేళ - # అధ్యాయం 5: శరణ్య

-


ఆ అమ్మాయి నవ్వుతూ సాయిని చూస్తుంది.
“నా పేరు శరణ్య రాజేశ్వరన్... మీ పేరు ఏమిటి...?” అని అడుగుతుంది.

ఆ క్షణం సాయికి ఒక కలలా అనిపిస్తుంది. ప్రతిరోజూ చూసే ఆ అమ్మాయి... ఇప్పుడు తన పక్కన కూర్చుని... తన పేరు చెప్పి తనతో మాట్లాడుతోంది.

సాయి టెన్షన్‌తో నవ్వుతూ అంటాడు... “నా పేరు సాయినాథ్”

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా గడుస్తాయి.

తర్వాత శరణ్య మళ్లీ మాట్లాడటం మొదలుపెడుతుంది.
“మీ ఆఫీస్ రూట్ కూడా ఇదే అనుకుంటా… ఎక్కడ పని చేస్తున్నారు…?” అని అడుగుతుంది.

“నేను TSCS లో BPO ఎంప్లాయీగా పని చేస్తున్నాను ‘Cillo’ వెండర్ కోసం” అని అతను సమాధానం ఇస్తాడు.

“నా ఫ్రెండ్ కూడా అదే కంపెనీలో పని చేస్తోంది” అని శరణ్య ఎగ్జైటెడ్‌గా అంటుంది.

సాయికి కొంచెం కంఫర్ట్ ఫీలింగ్ రావడం మొదలవుతుంది.
“మీ రూట్ కూడా ఇదే అనుకుంటా... మీరు ఎక్కడ పని చేస్తున్నారు?” అని సాయి అడుగుతాడు.

శరణ్య సమాధానం ఇస్తుంది, “నేను ‘Simply Soft’ లో ట్రైనీ HR గా పని చేస్తున్నాను... గత ఏడాది నా స్టడీస్ పూర్తయ్యాయి.”

సాయి నిశ్శబ్దంగా ఆమెను చూస్తూనే ఉంటాడు. ఆమె మాట్లాడే తీరు ఆమె సింప్లిసిటీ ఆమె నవ్వు...

ప్రతి చిన్న విషయం సాయి హృదయంలో మరో ప్రత్యేక స్థానం సంపాదించుకుంటుంది. బస్ ప్రయాణం ఎప్పుడు మొదలైందో... ఎప్పుడు ముగియబోతుందో కూడా తెలియకుండా... సమయం చాలా వేగంగా గడిచిపోతుంది...

అప్పుడే శరణ్య స్టాప్ వచ్చేస్తుంది... “సరే సాయినాథ్... బై..” అని నవ్వుతూ బస్సు దిగిపోతుంది.

ఆ సాయంత్రం సాయి ముఖంపై ఆటోమేటిక్‌గా ఒక నవ్వు కనిపిస్తుంది.
“శరణ్య..” అని ఆ పేరును తన మనసులో మళ్లీ మళ్లీ తాలుచుకుంటు సాయి తనలో తానే నిశ్శబ్దంగా నవ్వుకుంటాడు.

ఆ చిన్న సంభాషణ సాయి నిరుత్సాహమైన జీవితంలో మొదటి రంగుల జ్ఞాపకంగా మారిపోతుంది.

ఆ సంభాషణ తర్వాత సాయికి తన జీవితం కొంచెం రంగులమయంగా మారుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.

కానీ, మరుసటి రోజు నుంచి శరణ్య బస్సులో ఎక్కడా కనిపించదు.

“బహుశా లీవ్ తీసుకుందేమో” మొదటి రోజు అతను లైట్‌గా తీసుకుంటాడు. రెండో రోజు... మూడో రోజు... ఒక వారం గడిచిపోతుంది...

అయినా శరణ్య కనిపించదు.

సాయి నిశ్శబ్దంగా కిటికీ బయట చూస్తూ.. ఒక చిన్న నవ్వుతో తన మనసులో అనుకుంటాడు:

“నాకు నచ్చినవి నా జీవితంలో ఎప్పుడూ ఈజీగా రావేమో అనుకుంటా”...

ఆ నవ్వులో నిరాశ ఉంది  బాధ ఉంది  ఒప్పుకోవడం ఉంది...

పది రోజులు గడుస్తాయి.

సాయి కూడా మెల్లగా శరణ్య గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించడం మానేస్తాడు.

జీవితం మళ్లీ రొటీన్‌లోకి వెళ్తుంది. ఉదయపు బస్ ప్రయాణాలు మళ్లీ ఖాళీగా అనిపించడం మొదలవుతుంది.
కొనసాగుతుంది...

దయచేసి షేర్ చేయండి, లైక్ చేయండి మరియు మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్ రూపంలో తెలియజేయండి. మీ ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు ఎంతో ప్రేరణనిస్తుంది.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Love Beyond Time...

-
Image
Mother : Surya, today is your first day at the job, right? Wake up early, get ready. We must go to the temple first. After a while, Surya got ready. Surya : Mom, I’m ready. Let’s go. Mother smiled and said,  “First, go and bow before your father’s photo, my son.” Surya : Okay, mom. He stood with folded hands in front of he's father photo. In that moment, mother’s heart spoke silently “ Today our son is stepping into his career. When you were not there, I guided my son not just like as a mother, but also a father, a friend to him. You’re watching from above, right? I believe you’re happy today.” After that, Mother and Surya went to the temple. At the temple: Mother : Son, you go inside. I’ll bring flowers and coconut. Surya : I’ll also come, Mom. As they were walking toward a nearby puja store, suddenly a madman appeared in front of them shouting— “Be careful, boy! Be careful! Mother, take care of your son!” Mother was shocked for a moment. But the shop owner nearby said, “Madam, he...
Read more

Melody of Love...

-
Image
It was the rainy season. The sound of rain falling was like a melody in the whole town. At the railway station, raindrops were falling everywhere, and the smell of wet soil was very pleasant. Just then, a train arrived. People were carefully stepping inside with their luggage. At the same time, Rupa came running quickly from outside the station. She entered the train and looked for her booked seat. In the same coach, Sai was sitting with a cup of tea in one hand and a book called “Love at first sight” in the other. Rupa did not see a person coming from the opposite side and was about to fall, but Sai caught her before she fell down. Their eyes met. For a moment, words stopped. The light in their eyes felt like a strange connection. As the train horn blew, the atmosphere slowly returned to normal. Sai : “Hey! Be careful… you should watch out,” he said to Rupa. Rupa : “Thank you… I didn’t see because I was searching for my seat.” They sat in their seats and introduced themselves. Sai, ...
Read more

కాలం కలిపిన ప్రేమ

-
Image
అమ్మ : “సూర్య, ఈ రోజు నీ జాబ్ కి ఫస్ట్ డే కద… తొందరగా లేచి రెడీ అవ్వు గుడికి వెళ్ళాలి” కొద్ది సేపటికి సూర్య రెడీ అయ్యాడు, “అమ్మా, నేను రెడీ అయ్యా. వెళ్దాం” అని అన్నాడు. అమ్మ చిరునవ్వుతో, “ముందు నాన్న ఫోటోకి నమస్కారం చేసి రా బాబు” అని చెప్పింది. సూర్య : సరే అమ్మా. ఫోటో ముందు చేతులు జోడించి నిలబడ్డాడు సూర్య. ఆ క్షణంలో అమ్మ మనసులో మట్లాడుతు - “ఏవండీ… మన బాబు ఈ రోజు ఉద్యోగంలో అడుగుపెడుతున్నాడు. మీరు లేనప్పుడు నేను ఒక అమ్మగానే కాకుండా, ఒక నాన్నలా, స్నేహితుడిలా, గురువులా మన బాబు ని నడిపించాను. మీరు పైనుండి చూస్తున్నారు కదా? మీకు సంతోషం అని నేను బవిస్తున్నాను.” తర్వాత అమ్మ, సూర్య కలిసి గుడికి వెల్లారు. గుడి దగ్గర: “బాబు, నువ్వు లోపలికి వెళ్లు. నేను పూలు, కొబ్బరికాయ తీసుకువస్తాను” అని అమ్మ అన్నది. “నేను కూడా వస్తాను అమ్మ” అని సూర్య అన్నాడు. అలా పక్కనే ఉన్న పూజా స్టోర్ కి వెళ్తూ ఉండగా, అకస్మాత్తుగా ఒక పిచ్చివాడు ఎదురై, గట్టిగా అరుస్తూ - “జాగ్రత్త బాబు… జాగ్రత్త! అమ్మా, నీ కొడుకును జాగ్రత్తగా చూసుకో!” అని అన్నాడు. అమ్మ ఒక్కసారిగా దిగ్భ్రాంతి చెందింది. కానీ పక్కనే ఉన్న దుకాణ యజమాని - “అమ్మ...
Read more